خریت های دیگرم را هم حتماً با خودم آورده ام.....

بچه که بودم عید ها می رفتیم شیراز. بعد یکی از تفریح های ما (من و بقیه بچه های فامیل) این بود که بشینیم خونه دائی خفن شو خواننده های لوس انجلسی رو نگاه کنیم(آدم توی اون روزگار و با معیارهای اون سالها می بایست خیلی خفن می بود که می رفت شو آهنگ ها رو از دلال های غیر قانونی می خرید، خدا بیامرزه دائی رو، همین خفن بازی هاش هممون رو به خاک سیاه نشوند...... حالا این چیزا رو ولش کن). بعد این آهنگ  از همون لحظه اول که "کلی دل و دینم ببر و طاقت و هوش"،هنوز هم یکی از آهنگ های مورد علاقه ام هست. 

از طرفی پدرم فقط سالی یکبار شلش می کرد و ما اجازه داشتیم بشینیم پای بساط خواننده های لوس انجلسی، و الا اصولاً در بقیه زندگیمان کلاً ما باید می رفتیم سر درسمان و این قرتی بازیها معنی نداشت! ا

چند وقت پیش خاله جان آمده بودند اینجا اروپا گردی من هم با حالت کسی که بخواهد به ایران نشین های بی اینترنت حال بدهد  این آهنگ را گذاشتم برای خاله جان که خاطراتمان تجدید شود. بعد هم با نیشی پهن شده بین دو گوشم،  گفتم من عاشق این آهنگ معینم. خاله جان هم فرمودند که این آهنگ از بیژن است. با تعجب نگاه کردم دیدم خاله جان راست میگه.... من آن تصور غلط را از همان بچگی ام، از همان روزهایی که فرق مردهای سیبیلو را با هم نمی فهمیدم با خودم کشیده ام تا 27 سالگی ام....

 خریت های دیگرم را هم حتماً با خودم آورده ام.....

/ 2 نظر / 6 بازدید