راسیسم ایرانی

من به عنوان یک خارجی در آلمان حقوق بسیاری دارم (از تحصیل مجانی گرفته تا برخورداری از مزایای کارت دانشجویی و . . .). وقتی شرائط حودم رو به عنوان یک خارجی با افغان های ایران مقایسه می کنم خیلی احساس گناه می کنم.  یک کودک افغان نمی تونه تو ایران بره مدرسه اما بچه های ایرانی توی بهترین مدرسه های آلمان آموزش می بینن. توی ایران من چند بار دیده بودم که خیلی ها حق خودشون می دونستند که توی صف نان، افغانی رو پس بزنن و  در صورت اعتراض چند تا هم فحش هم حواله اش کنند، که حد و حدودش بیاید دستش. اینجا ندیدم کسی با یک خارجی چنین برخوردی کند

.........

این رسم که نان تازه بخری  و دم در به همسایه تعارف کنی یک رسم کاملاً شرقی است (حداقل توی آلمان!). تنها کسی که توی سه سال و نیم زندگیم توی آلمان، دم در بهم نان تازه تعارف می کرد علی (سرایدار افغانی خانه قبلیم تو دارمشتات) بود.  من همیشه از روی علی خجالت می کشیدم.

امروز برای اولین بار همراه بچه های ایرانی یک پسر افغانی دیدم، از او هم خجالت کشیدم، از همه شان خجالت می کشم....

/ 1 نظر / 10 بازدید
حورا

من هم از یادآوری بعضی خاطرات دوران بچگی ناراحت میشم.... کلاس اول که بودم تو راه مدرسه تا خونه خسته که میشدم گاهی کیفم رو میدادم دست همکلاسی افغانیم که برام بیاره!!